Αετοράχες

Στη θέση «Αετοράχες» είχε προκληθεί μεταλλευτικό ενδιαφέρον από τη δεκαετία του 1960, όμως οι κυρίως εργασίες ξεκίνησαν το έτος 1984. Αρχικά η εκμετάλλευση ήταν επιφανειακή, στη συνέχεια γινόταν υπόγεια, μέχρι το 1991, οπότε λόγω της διεθνούς κρίσης εγκαταλείφθηκε η μεταλλευτική δραστηριότητα.

 

Η περιοχή των Αετοραχών καταλαμβάνει έκταση περίπου 2 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που καλύπτεται από χαρτσβουργίτες και δουνίτες, τους οποίους διασχίζουν πλήθος πυροξενικών φλεβών μικρού πάχους. Μεγάλο τμήμα επίσης καλύπτεται από πλευρικά κορήματα, χαλαρά ιζήματα και λατυποπαγή.

 

Το κύριο δουνιτικό σώμα, στο οποίο εντοπίζεται και η μεταλλοφορία, παρουσιάζει διεύθυνση ανάπτυξης κατά Β-Ν. Η μεταλλοφορία του χρωμίτη εξελίσσεται από τα νότια προς τα κεντρικά τμήματα της περιοχής των Αετοραχών, χαρακτηριζόμενη από περιορισμένες μικρές επιφανειακές εμφανίσεις διάσπαρτου μεταλλεύματος. Οι εμφανίσεις αυξάνονται αριθμητικά προς τα βόρεια, για να καταλήξουν σε μια κύρια εμφάνιση, αποτελούμενη από ενστρωμένους χρωμίτες με ιστό κατά πλάκες.

 

Ο κυβισμός των αποθεμάτων χρωμίτη έγινε από την ΓΕΜΕΕ Α.Ε. κατά τα έτη 1975-1978 και εκτίμησε τα αποθέματα σε 250.000 τόνους. Από την επιφανειακή και υπόγεια εκμετάλλευση της περιόδου 1984-1991 εξορύχθηκαν περίπου 200.000 τόνοι μεταλλεύματος.

 

Ο τύπος τους κοιτάσματος είναι μορφής schlieren και έχει αναπτυχθεί στην κορυφή του σύγκλινου. Η μεγάλη σύσταση των αποθεμάτων συμπίπτει με την κατεύθυνση του άξονα του σύγκλινου. Η μεταλλοφορία επεκτείνεται στο υψόμετρο +800, με αρκετές διακοπές λόγω ύπαρξης πολλών μικρών ρηγμάτων.